12. Bijpraten over Deemsterland

Op deze pagina kunnen alle leden van het Heimdal genootschap met elkaar bijpraten. Het kan overal over gaan, gooi het in de groep en reageer.

Voor iedereen die nieuw is, een ansichtkaart of dossier heeft ontvangen en daar meer over wil weten, klik hier.

Voor de manieren waarop iedereen een bijdrage kan leveren, klik hier.

R.P. Avezaath

R.P. Avezaath

Secretaris van het Heimdal genootschap. Regelaar. Ambtenaar bij een middelgrote gemeente.

55 gedachten over “12. Bijpraten over Deemsterland”

  1. Getuige de ansichtkaart die op mijn mat landde is er werk aan de winkel. Natuurlijk ben ik weer paraat en hoop met jullie aan de slag te gaan. Maar wie woont er in Zandvoort? Verder is mij ontgaan wat daar 8 Maart is voorgevallen; weet iemand van jullie dat?

    1. Ja, ik heb ook de ansichtkaart ontvangen. Ken niemand in Zandvoort en 8 maart zegt me ook niets.
      Maar de schrijver heeft mij er wel een boodschap mee afgegeven šŸ™‚
      Het gaat over iets van een paar jaar terug, voordat ik jullie kende. Een heel verhaal dat ik nu niet gelijk op de site kan zetten. Maar ik kom er op terug.
      Zijn er nog anderen die ook een ansichtkaart hebben gekregen?

      1. Wat ik zo gauw kan vinden is dat er op 8 maart 2020 een historische autorace was op het circuit georganiseerd door de HARC. Misschien dat autoliefhebber Bernard daar wat vriendjes over kan raadplegen. Prins Bernard is daar bij betrokken. Verder ben ik nog niet gekomen.

    2. O, en er staat iets cryptisch onder bij mij waar ik nog niets van heb begrepen: UJUVT LBSTUFO (laatste zou ook een 0 kunnen zijn) met als toevoeging: (kende Caesar cijfer 1?) Nu zijn het geen Romeinse cijfers volgens mij. Iemand enig idee?

    3. Ook ik heb de ansichtkaart ontvangen. Zandvoort en 8 maart ken ik alleen van strand en het racecircuit, wat betekent dat ik daar nog nooit geweest ben. Ik kon er niet gelijk iets van maken, maar dankzij bericht van Johanna denk ik daar nu anders over.
      Maar iemand anders heeft me ook benaderd die zo’n kaart ontvangen heeft. Zie mijn bericht meer naar onderen.

  2. Misschien is het niks maar ik vermeld het toch. Op de ansichtkaart staat wat duidelijk het gemeentehuis van Zandvoort voor moet stellen. Echter, het stadswapen (drie vissen op een blauw veld) lijkt te zijn vervangen door een pentagram op zijn kop. Na ons vorige avontuur neem ik niet meer aan dat dit een ‘foutje’ is maar dat we mogelijk meer achter steekt.

  3. Forensisch expert nodig?
    De kaart is ondertekend door Ujuvt Lbstufo, Caesar cijfer 1 verwijst op de manier van versleutelen volgens de Caesar methode waarbij elke letter in dit geval eentje opschuift. Ujuvt Lbstufo, is dus niemand minder dan onze vriend Titus Karsten.

    Groeten, Johanna

    1. Snel gevonden Johanna. Mijn contact bij de MIVD had er meer tijd voor nodig. Ik weet nu bij wie ik moet zijn voor al mijn encryptiezaken. Dit zou serieus nog wel eens van pas kunnen komen.

    1. Mooie foto’s. Zijn jullie teruggekeerd naar Mattemburgh?
      En was er nog iets te zien van de kleine veldslag die we er anderhalf jaar geleden hebben geleverd?
      Ik heb nog wel eens gesproken met een contact bij de gemeente daar, maar de ‘filmmaatschappij’ die er zou gaan ‘filmen’ is met de noorderzon vertrokken. Kleine financiĆ«le strop voor de gemeente, maar met veel schaamte onder het tapijt geveegd. Ik heb haar maar niet wijzer gemaakt.

  4. Is er iemand die Sander Heijkoop kent? Hij heeft me benaderd met een vrij bijzonder verhaal. Ik ben er nu mee bezig, maar dat vraagt nog wat tijd. Hij lijkt me betrouwbaar, maar het kan geen kwaad als iemand dat zou kunnen bevestigen.

    1. Ik ken hem niet maar als je wat meer informatie hebt dan wil ik mijn best wel doen om wat meer informatie boven water te halen. Komt hij bijvoorbeeld wel uit Zandvoort?

  5. Amici, wat goed om te zien hoe snel ons genootschap weer paraat is. Vandaag ontving ook ik een ansichtkaart uit Zandvoort. Blijkbaar werkt het postsysteem in onze contreien minder voortvarend dan bij anderen, die de kaart al gister ontvingen. Begrijpt iemand de tekst in het blok ‘groeten uit Zandvoort’? Wie is Zijne Majesteit Koning Bernard I? Is dat de man op de postzegel? Dat is toch blitse Bernard met de bril? Maar dat is toch zeker een grap…gister zag ik toch echt Koning Willem Alexander de Troonrede uitspreken. Maar zo’n postzegel maakt op mij dan toch een serieuze indruk. En er is sprake van een Slag om Zandvoort op 8 maart tegen de bezetters. Wie zijn dan die bezetters? Dit lijkt mij toch een stuk heftiger dan een historische autorit.
    Kan het verhaal van deze Sander Heijkoop hier een licht op werpen? Ik zal even de tijd nemen om na te denken over de vraag of ik deze persoon ken. Ik moet eerlijk bekennen dat mijn geheugen voor namen soms niet zo goed is. Vooralsnog gaat er geen belletje rinkelen…

    1. Vrienden,
      ik vond het ook raar dat de ansichtkaart rept over koning Bernard terwijl we weten dat hij geen koning is. De huisjesmelker heeft natuurlijk wel een belang in het circuit van Zandvoort; misschien leg ik verbanden die er niet toe doen. Ik zit met een idee van een alternatieve tijdlijn in mijn hoofd; een lijn waarin Bernard wel onze koning is en er schermutselingen zij in het Zandvoortse. Ik kan er verder niks zinnigs van maken.
      Wat misschien wel een mogelijke onderzoeksrichting is, is die Sander Heijkoop. Het was een studievriendje van Attila; Heleen is dat iets wat voor jou uit te pluizen is? Misschien zijn er nog spullen uit Attila’s studietijd die ons verder kunnen helpen.

  6. Vrienden,
    ik heb met C. gepraat en de naam Sander Heijkoop was haar bekend. Ze wist me het volgende te vertellen:
    ‘Sander Heijkoop, ja, ik meen me iemand van die naam te herinneren. Dat is lang geleden, dat moet eind jaren ’80 geweest zijn. Voor de tragische verdwijning van Attila. Had ik je dat nooit verteld? Titus had een jongere broer, Attila, en die is verdwenen, in 1988 meen ik. Die Sander Heijkoop, dat was een vriend van Attila. Ja, kun je je het voorstellen, beide zoons van mijn neef zijn verdwenen, het is alsof …. Ach, laat ik maar niets zeggen, dat is onheil over je zelf afroepen. Maar goed, Sander Heijkoop. Ik geloof dat het een studievriend was. Hoezo vraag je naar hem?’

    1. Dank voor het navragen, Gaston! Dit bevestigt mijn beeld van Sander Heijkoop. Hij heeft erg interessante informatie voor ons. Ik kom hier binnenkort uitgebreid op terug.

  7. Beste leden van het genootschap,
    Er zijn momenteel enkele bijzondere ontwikkelingen die de afgelopen dagen veel van mijn tijd gevraagd hebben. De informatie die Sander Heijkoop me heeft doorgegeven, hebben de oude zaak van Titus Karsten in een niet onaanzienlijke stroomversnelling gebracht.
    Opmerkelijk is dat buiten de bestaande leden ook buitenstaanders dezelfde ansichtkaart als wij hebben ontvangen. Kennelijk leidt de kaart hen naar deze site – ik ben uiteraard benieuwd hoe.

    Ook via Ć©Ć©n van hen heb ik zeer interessante informatie verkregen. Ik heb nog korte tijd nodig om een en ander op papier te zetten, maar ik verwacht u morgen of overmorgen uitgebreid verder te informeren.

  8. Eindelijk heb ik jullie weer gevonden, daar ben ik blij om. Enkele dagen geleden bij het ophalen van mijn post dwarrelde er een kaart uit mijn handen de galerij af, en kwam op de straat te liggen. Ik nam mij voor deze weer te gaan halen na het wegbrengen van mijn boodschappen, waarna de gehele kaart uit mijn geheugen verdween. enkele dagen later lag de kaart alsnog in mijn brievenbus. Ik zag onmiddelijk bij de vreemde tekst over Zandvoort de letters die het woord heimdal spellen onderstreept zijn, maar ook zonder dat was het mij volstrekt duidelijk dat mijn betrokkenheid bij deze zaak verzocht werd. Ik wilde onmiddellijk deheer Avezaath contacteren, echter waren alle mails uit die tijd verdwenen en deed mijn mailprogramma het niet meer. Telkens als ik wilde gaan zoeken naar deze pagina werd mijn aandacht afgeleid door andere zaken. Ik begin te denken dat er een geconcerteerde diffusiteit om deze nieuwe zaak emaneert.

  9. Ik maak mij zorgen over Titus. Ik heb de kaart al onderworpen aan een vluchtige inspectie naar energetische aanwijzingen maar behalve het pentagram en de kwalijke tronie van de huisjesmelker die een onaangenaam gevoel gaven heb ik nog geen indrukken gekregen.

    1. Het onaangename gevoel kan kloppen. Als ik me niet vergis valt er snel veel informatie over het wedervaren van Titus met elkaar te delen. Ik spreek jullie allen graag snel weer!

  10. Hallo Johanna, Eloise, Heleen, Bernhard, Gaston en Jens,

    Veel dank dat jullie allemaal zo alert gereageerd hebben na ontvangst van de ansichtkaart. Mij is ter ore gekomen dat meer mensen zo’n ansichtkaart hebben ontvangen, en ik hoop dat ook zij op dit forum aan de gesprekken willen deelnemen.

    Maar in afwachting daarvan een kort persoonlijk berichtje. Hopelijk hebben jullie laatst ook het papieren dossier Deemsterland via de post ontvangen, met daarin de verhalen van Sander Heijkoop, Jacob Groeneveld en onze eigen Jens Verschuuren. Zoals aangekondigd heb ik zelf een klein experiment uitgevoerd, en ben met de geurende zakdoek onder mijn kussen gaan slapen. Samenvattend kan ik zeggen dat het heeft gewerkt, maar helemaal bekomen van deze ervaring ben ik nog niet, daarom houd ik het voor nu kort.
    Net als Sander Heijkoop werd ik wakker in een kamer, al mijn persoonlijke herinneringen geheel gewist. Het verschil met Sander was echter dat mijn kamer gedurende mijn gehele aanwezigheid in Deemsterland (althans dat vermoed ik nu) op slot was. Ik heb een kort bezoek gehad van een arts die mij enige tijd allerlei vragen over mijn geestelijk welbevinden stelde, maar al snel weer vertrok. Later heb ik een vrouwenstem bij de deur gehoord, die me toefluisterde me rustig te houden. Naast mij was er minimaal nog Ć©Ć©n persoon, maar misschien meer, in Hotel Sint-Joris opgenomen (en opgesloten), wat tot grote stress bij de dokter had geleid. Ze had de persoon binnengebracht zien worden, net als andere gasten, buiten bewustzijn en volledig zonder kleding. Dat is altijd zo met ‘bezoekers van elders’, fluisterde ze. Als er mensen in zo’n staat worden aangetroffen, zijn burgers verplicht dat aan een regeringsinstantie te melden, en worden de ‘bezoekers’ direct naar Sint-Joris overgebracht voor nader onderzoek. Op mijn vraag of dat dan ook altijd gebeurt, fluisterde de onbekende vrouw dat dit zeker niet het geval was. Er waren ook ‘bezoekers’ aan de klauwen van de regering ontsnapt, wellicht geholpen door het ‘verzet’, en die zwierven nu het land rond. Vandaar ook de stress bij de dokter, die zoiets niet voor mogelijk had gehouden.
    Daarna vertrok de vrouw, van wie ik alleen haar stem ken. Kort daarna werd ik overweldigd door een enorme slaap, en werd ik weer wakker in deze wereld. Sindsdien heb ik niet aangedurfd weer zo’n droomreis te maken, niet voordat ik met jullie heb overlegd en over jullie eventuele ervaringen heb gesproken. Tot zover dus mijn berichtje, dat toch niet zo kort is geworden als ik vooraf had verwacht. Ik hoor graag van jullie allen.

    1. Beste Roderick en Heleen,
      ook ik heb een dossier Deemsterland ontvangen en de inhoud heeft me versteld doen staan. Had iemand me zoiets laten lezen voordat ik bij Heimdal werd betrokken dan had ik het afgedaan als lariekoek, de verwarde woorden van een mentaal instabiel persoon. Nu denk ik daar anders over.
      Als eerste ben ik blij dat Roderick terug is van zijn droomreis. Ik spreek voor mezelf als ik zeg dat ik het heel dapper vind maar ik zou je niet aanraden om het opnieuw te proberen. Laat dat aan anderen over; jij bent nodig om de onderzoeken te coƶrdineren en de leden van alle informatie te voorzien (iets dat je werkelijk superbe doet). Het lijkt me beter dat anderen dit risico lopen en daar reken ik mezelf ook onder.
      Ik zie weinig andere mogelijkheden om relevante informatie te vergaren dan kleine ‘expedities’ naar Deemsterland te maken. Wat niet in ons voordeel is, is dat je je niks kunt herinneren als je daar aankomt. Wat ik me afvraag: zou er een manier te verzinnen zijn om informatie ‘mee te nemen’ als je ‘op expeditie’ gaat? Daar denk ik nog over na.
      Verder had ik een vraag aan Roderick: is de tijd die er in Deemsterland verstreek even lang als je tijd die je slapend hebt doorgebracht?
      Ik heb eigenlijk zo veel vragen. De hele situatie is zo vreemd, zo beangstigend. Maar sommige zaken moeten gebeuren dus ben ik bereid als proefkonijn ‘op expeditie’ te gaan. Trouwens, zou je samen op expeditie kunnen gaan? Dat lijkt me ook een interessant experiment. Ik hoor ook graag wat jullie er van vinden.

      1. Gaston, na onze fijne samenwerking vorig jaar zou ik zo mogelijk zeker samen met je deze expeditite willen ondernemen. Echter, ik heb pas laat vandaag het dossier ontvangen, waar ik nog niet verder ben gekomen dan de colofon. Morgen zal ik het uitvoeriger bestuderen. Mij dunkt dat we alvorens deze tocht te ondernemen we ons degelijk moeten voorbereiden, en wellicht kunnen wij wederom al aan deze zijde ook in wakkere toestand pogen door de sluiers te gaan waarnemen.

        1. Eloise, ik voel me vereerd dat je het aandurft want ik kan je vertellen dat ik minder zelfverzekerd ben in deze dan je misschien denkt. Mijn belangrijkste motivatie is dat ik niet wil dat Roderick zijn leven riskeert; we kunnen hem niet missen. Ik heb het gekregen dossier wel helemaal doorgenomen en dat heeft me met meer vragen opgezadeld dan dat het antwoorden bracht. Nu ben ik maar een simpele butler die blij is dat hij in het gezelschap van al die getalenteerde mensen mag opereren. Omdat ik vanuit deze zijde weinig handvaten zie om informatie te verkrijgen, val ik terug op ‘au faƧon de Gaston’. Je zou het in een mooie term ‘proefondervindelijke detectie’ kunnen noemen maar ik duid het meestal aan als ‘de voordeur intrappen’. Daar kan ik ook even mee wachten…

      2. Beste Gaston, Heleen en Eloise,

        Dank voor het aanbod en je bezorgdheid om mij Gaston, dat waardeer ik zeer. Nu wil ik me geenszins onttrekken aan de gevaren waarin jullie je wellicht wel begeven, zeker niet omdat ik juist degene ben die daarvoor op zijn minst medeverantwoordelijk is. Maar het is ook zo dat enige coƶrdinatie inderdaad nuttig kan zijn. Ik beraad me daarom nog even op welke manier ik het meest kan bijdragen aan het onderzoek.

        Een expeditie lijkt me zeker een goed idee, daar ga ik in een latere bijdrage nog wat verder in. Maar om Gastons vraag terug te komen: ik heb er niet zo bij stilgestaan, maar mijn indruk is dat de tijd in Deemsterland even snel verstrijkt als hier. Er is wel wat vreemds aan de hand. Ik ben speciaal erg vroeg gaan slapen, om 21:00 uur, en heb daarbij de wekker gezet zodat ik om 24:00 wakker zou worden, omdat ik het niet aandurfde meteen al te lang in Deemsterland te zijn. Nu had ik in Deemsterland geen klok, maar ik werd daar voor mijn gevoel in de ochtend wakker, en ben daar na drie uur overmand door een vreselijke slaap. Ik meen me echter te herinneren dat ik zeer kort ervoor wel een kerkklok het middaguur heb horen slaan. Dat zou betekenen dat de tijd even snel loopt als hier, maar dat deze 12 uur voorloopt op onze tijd (of 12 uur erna).

        1. Beste Roderick,
          heb je enig effect van je bezoek aan Deemsterland bemerkt sinds je terug bent? Heb je misschien nog tips voor toekomstige reizigers? We kunnen alle hulp gebruiken, hoe onbelangrijk het je ook lijkt šŸ™‚

          1. Hallo Gaston,
            Opvallend was dat ik niet vermoeid was na mijn slaap. Mijn indruk is dat je tijdens zo’n droom normaal uitrust, al was dat deze keer slechts drie uur. Op het eerste gezicht zou dat betekenen dat je iedere nacht naar Deemsterland kunt afreizen zonder je nachtrust te missen, maar ik zou aanraden daar in eerste instantie voorzichtig mee te zijn. Lastiger is wel dat een verstoring in deze wereld (een wekker die afgaat bijvoorbeeld), er daar voor zorgt dat ik althans werkelijk onontkoombaar werd overmand door slaap. Mijn inschatting is dat je nog enkele minuten ‘daar’ wakker kunt blijven, en dat je dan ‘hier’ diezelfde tijd nog half in slaap blijft, alsof je moeilijk wakker wordt. Misschien dat die periode is te beĆÆnvloeden.

  11. De afgelopen dagen waren moeilijk voor mij. Veel van wat ik zo graag wilde vergeten, kwam weer boven. Ik kan niet alles met jullie delen over mijn familie. En er is veel dat ik niet weet of begrijp.
    Kort gezegd komt het er op neer dat de jaren tachtig van de vorige eeuw voor ons een hel waren. Als jongste zus keek ik erg op naar mijn grote broers Titus en Atilla. Zij waren zoveel groter, sterker, interessanter dan ik en durfden dingen waar ik alleen van kon dromen. Titus ging in 1982 naar Wageningen om te studeren. Kwam thuis met klinkende verhalen over het studentenleven. Dat wilde ik later ook. Atilla ook, merkte ik. Maar in het najaar van 1985 verdween Titus. Al onze zoekpogingen leverden niets op dan meer verdriet. In 1986 begon ook Atilla aan zijn studie in Wageningen. Van hem geen ronkende studentenverhalen, wij wisten nauwelijks wat hij in Wageningen meemaakte. Wel noemde hij zijn vriend Sander Heijkoop soms. En toen…in 1988 verdween ook Atilla. En ook nu leverden alle onderzoekingen niks op. Mijn ouders gingen er bijna aan onderdoor.
    Maar in 1993 was onze schrik en verbijstering bijna net zo groot toen Titus plots weer verscheen. Hij kon of wilde niet zeggen wat er gebeurt was in de tussenliggende jaren. Wij waren zo blij hem weer terug te hebben dat we het uiteindelijk lieten rusten, hoe moeilijk dat ook voor ons was. Natuurlijk gaf ons dit ook hoop op terugkeer van Atilla. Maar tot op heden tevergeefs.
    En bovenop dit alles verdween Titus opnieuw bij ons vorige avontuur.
    En nu is er het dossier Deemsterland. Zal dit mij meer inzicht verschaffen? Durf ik aan mee te doen met het plan? Of verdwijn ik dan ook?

  12. Vrienden, na het lezen van het dossier heb ik vele vragen, jullie waarschijnlijk ook. De belangrijkste zijn of je, als je gegroepeerd naar Deemsterland afreist ook gegroepeerd daar verschijnt (en daar met elkaar kunt communiceren). Om hier antwoord op te krijgen lijkt mijn empirische aanpak zo slecht nog niet. Verder zou ik willen weten hoe je je verblijf in Deemsterland zou kunnen ‘verlengen’. Nu denken jullie misschien dat Gaston van het padje af is maar ik zal uitleggen wat hieraan ten grondslag ligt: in mijn denkwijze zou het ons allemaal zeer helpen als we onze kennis kunnen ‘bewaren’ in Deemsterland zodat we niet iedere keer ‘vanaf nul’ hoeven te beginnen. Het eerste wat in me opkwam was om iemand die in Deemsterland blijft als levend datapunt te gebruiken (want dan blijft de data beschikbaar). Niet echt een uitnodigend voorstel maar dat was het eerste wat in mij opkwam. We weten dat Titus er langere tijd heeft verbleven dus het zou moeten kunnen…

  13. Aan allen,
    Fijn om te merken dat er nu al over een praktisch experiment wordt nagedacht, en dat er ook al andere ideeƫn zijn. Wat mij betreft is alles mogelijk en kan iedereen in zijn of haar eigen tempo aanhaken.
    Bijdragen in elke vorm zijn dan ook welkom. Het voorstel van Gaston, een empirisch experiment klinkt goed, zo kunnen we alleen of met een groepje proberen af te reizen en zien wat er gebeurt. Maar daarnaast of daarna zijn meer onderzoeken en plannen welkom. Iedereen kan zo eigen of gezamenlijke verkenningen verrichten, en (heel graag!) de bevindingen ervan per e-mail aan me toesturen. Deze zal ik dan met genoegen opnemen in een volgende gedrukte aflevering van dossier Deemsterland. Het eerste wat ik daarbij kan bedenken zijn verhalen van beleefde avonturen, artikelen van diverse vakgebieden als geografie, mythologie, teratologie, landkaarten en stadsplattegronden, opgetekende sprookjes en legenden, maar u heeft ongetwijfeld nog meer en betere ideeƫn.
    Per onderzoek (experiment, verkenning enzovoorts) zal ik een apart bericht op deze site starten, waaronder dan een discussie over voorbereiding en uitvoering kan worden gevoerd.
    Wie een idee heeft voor een nieuw onderzoek, kan mij dat laten weten, dan open ik daar een nieuw bericht over op de website. Als ik eerste zal ik dat voor het idee van Gaston doen.
    Maar voelt u zich ook vrij om buiten de website om onderzoeken te verrichten en te beschrijven voor opname in een nieuw gedrukt Dossier. Als u wilt kunt u e.e.a. per e-mail met mij vooraf afstemmen om bijvoorbeeld doublures te voorkomen.

  14. Vannacht kon ik niet slapen, steeds opnieuw stelde ik mij de vraag of ik het aandurf om op onderzoek te gaan in Deemsterland. Bij het aanbreken van de dag heb ik een besluit genomen: ik moet dit doen.
    Nu ben ik aan het nadenken waar, wat en hoe dit aan te pakken. In dit stadium lijkt het voorstel van Gaston om iemand in Deemsterland als levend datapunt achter te laten mij te gevaarlijk. Wij weten niet wat oor gevolgen dat kan hebben voor deze persoon. In het ergste geval kan deze persoon nooit meer terug naar ons huidige bestaan… dat wil ik niet op mij geweten hebben.
    Ik denk dat het misschien mogelijk is om een logboek bij te houden in Deemsterland, waar alle vergaarde informatie en kennis beschreven wordt. Natuurlijk dienen we daar een goede bergplaats voor te vinden, verborgen maar vindbaar voor allen.
    Hoe denken jullie daarover?

  15. Goed dat er meer mensen op expeditie willen gaan. Ik heb echter het idee dat ik hierin een eigen weg moet gaan. Ik ga naar Wageningen, waar mijn beide broers vandaan verdwenen zijn, en volg hun spoor van destijds. In mijn familie zijn er zoveel vragen over wat daar gebeurd is. Voor mij is dat het vertrekpunt. Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn vorderingen.

  16. Nog even terugkomen op enkele vragen van Gaston betreffende het opbouwen van kennis en ervaringen in Deemsterland (niet steeds vanaf nul beginnen). Ik lees in de brief van Titus aan Atilla op pagina 6 van ons dossier: ā€˜de dag erna ga je gewoon weer slapen, en zet je de angstdroom voort op de plek waar je bent gebleven, in die andere wereld die Deemsterland heet.ā€™ Je belevenissen in Deemsterland volgen elkaar dus op alsof je er niet tussenuit bent geweest in de periode dat je wakker bent. Je kennis zal zich dus ook wel gewoon opbouwen. Ook weet Titus blijkbaar in deze wereld die wij de gewone noemen, wat hij in Deemsterland meemaakte. Het enige griezelige is, dat je in Deemsterland niets weet van je huidige leven.

  17. Vrienden,
    ik kon het niet nalaten een kleine trip te maken. Mijn reisdoel was Zandvoort alwaar ik het raadhuis heb bezocht.

    Er is geen raadsvijver te bekennen zoals vermeldt op de ansichtkaart. Van de plaquette die daar ook wordt genoemd is geen spoor; alleen een opschrift over het carillon. De ansichtkaart lijkt dus betrekking te hebben op Deemsterland (wat we al vermoedden). Nu weet ik het zeker.

    1. Dat is heel boeiend Gaston. Dit betekent, dat het dus wel mogelijk is om in Deemsterland weet te hebben van onze realiteit. We moeten uitzoeken hoe wij die vaardigheid ook zo snel mogelijk kunnen beheersen. Ik zal mij gaan verdiepen in esoterische literatuur waar over parallelle werkelijkheden wordt gesproken en of er mogelijkheden zijn om ons bewust te worden van de gebeurtenissen aldaar. In mijn vak wordt daar hier en daar ook mee gewerkt, en ik ga in mijn netwerk op zoek of er ook deskundigheid is op dat vlak.

    2. Erg interessant onderzoek op locatie, dank daarvoor. Ik sluit me aan bij de constatering van Gaston en Eloise dat het mogelijk is om in Deemsterland weet van onze realiteit te hebben. Fijn dat je dit wilt uitzoeken Eloise, in jouw netwerk is daar ongetwijfeld expertise in te vinden…

  18. Mijn excuses, vanwege plotselinge werkzaamheden bij mijn reguliere werkgever ben ik helaas pas in staat vanavond uitgebreider hier en op de andere fora te reageren. Maar laat dat u er niet van weerhouden ook zonder mij deze discussie te voeren.

Reacties zijn gesloten.